Pożegnanie Zapaśnika

Przemykał przez gdańskie redakcje. Pojawiał się i znikał. Cierpiał i pracował. Wytrwale czekał, nie odpuszczał... Był jak zapaśnik, czyhał na swoją chwilę. Bo z serca, z pasji, z zamiłowania był do końca zapaśnikiem. Miał swoje zapasy z życiem, klamrował los, nie pozwalał mu się obejść, chronił się przed rzutem przez biodro i... trzymał się maty, trzymał się życia, które było trudniejsze niż wózek na macie.

Zapasy to było jego życie. Sędziował i opisywał. Gdyby mógł zapisałby całą gazetę, podał wszystkie nazwiska, drobiazgi. Walczył o każdą wzmiankę. Wymieniał z nazwiska każdego małego siłacza. I koniecznie dodawał, że był z nimi olimpijczyk, dwukrotny mistrz, Andrzej Wroński.

Pożegnaliśmy redaktora Mirosława Beggera. Pewnie miał na sobie aksamitną wiśniową marynarkę, ciemną muszkę i płaską teczkę z nowymi relacjami. Zawsze tak do nas przychodził, a teraz wielu przyszło się z nim pożegnać. Byli medaliści olimpijscy, ministrowie, rektorzy, posłowie, szefowie Dziennika Bałtyckiego, Głosu Wybrzeża, Gazety Morskiej.

No i był Andrzej Wroński

Z tych małych notatek stworzył dla nas piękną opowieść o sporcie, który kochał.

Następną będziemy musieli napisać już sami.

Marek Formela