Gimnazjum nr 10 - "szkoła z duszą" - świętowało 70-lecie

Gimnazjum nr 10 mieszczące się przy ul. Gościnnej na Orunii świętowało 70-lecie istnienia placówki.

Obchody 70-lecia rozpoczęły się od uroczystej akademii w Stacji Orunia. W trakcie akademii przypomniano historię placówki. W 1945 roku szkoła jako jedna z 28 gdańskich szkół przyjęła pierwszych uczniów. Przez 55 lat placówka funkcjonowała Szkoła Podstawowa nr 10. W 1998 roku w ramach reformy oświatowej szkoła przekształciła się w Zespół Kształcenia Podstawowego i Gimnazjalnego, a od 2000 roku funkcjonuje jako Gimnazjum nr 10. W 2001 roku szkoła mocno ucierpiała w wyniku powodzi, która nawiedziła Gdańsk. Remont przywrócił budynek do użytku.

W trakcie akademii w różnorodnym programie artystycznym wystąpili uczniowie szkoły.

- Lata spędzone w szkole wspominam dobrze, mimo, że  było to tuż po wojnie - powiedziała Anita Alot, która rozpoczęła naukę w szkole jako pierwszy rocznik w 1945 roku, jedna z inicjatorek jubileuszu szkoły. - Były ławki w porządku, były co prawda z tamtego wieku, ale siedziało się dobrze. Cóż mogę powiedzieć? Chyba o wspaniałych nauczycielach najwięcej. To co wyniosłam z tej szkoły do dziś procentuje, chyba na 500 procent.

Rodzina pani Alot dość mocno jest związana z placówką na Oruni. - Jestem Orunianką, tu się urodziłam i cały czas mieszkam w tym samym miejscu - powiedziała pani Aniat. - Córka skończyła tą szkołę, a po studiach wróciła do niej jako nauczycielka matematyki i pracowała w niej prawie 10 lat.

Po akademii jej uczestnicy przeszli do szkoły gdzie nastąpiło odsłonięcie pamiątkowej tablicy, którego dokonała pani Alina Alot wraz z Jolantą Bocian, dyrektor szkoły.

- Jestem tak wzruszona, że nie wiem co powiedzieć - wyznała Jolanta Bocian. - Czego można życzyć szkole z okazji takiego jubileuszu? Żeby było, nawet nie wiem czy lepiej, ale żeby było tak samo i może żebyśmy dołożyli pomysłów, starań, kreatywności, żeby wszyscy dobrze się tu czuli. Oczywiście można życzyć tego o czym wszyscy mówili - usprawnienia, polepszenia infrastruktury. Bardzo by się nam przydało boisko lub sala gimnastyczna. Mamy nadzieję, że kiedyś będzie to zrealizowane. To spowodowałoby, że młodzież mogłaby się jeszcze bardziej rozwinąć w dziedzinie sportu. Ta szkoła ma duszę. To było widać podczas przedstawienia, w którym przeplatały się różne narodowości, różne tradycje. W naszej szkole ludzie są oddani sobie nawzajem. Życzę sobie, żeby było tak dalej, żebyśmy byli taką grupą zintegrowaną gdzie każdy każdemu pomaga, gdzie myślimy na tym, żeby było nam coraz lepiej. Żeby wszyscy i rodzice i uczniowie i pracownicy tej szkoły chcieli tutaj przychodzić, żeby chciało im się tutaj być po prostu.

Po części oficjalnej na gości czekał poczęstunek. Między innymi tort.

Tomasz Łunkiewicz
fot. Tomasz Łunkiewicz