Tym razem pierwszomajowe spotkanie w Gdańsku lewica zwołała przy kamienicy pod adresem ul. Kramarska 7, na której od 1995 r. znajduje się tablica ku pamięci Ericha Brosta, polityka, socjaldemokraty, antynazisty, gdańskiego posła do 1936 roku.

GALERIA 1

GALERIA 2

-  Odwołujemy się do tradycji socjaldemokratycznego Gdańska. Chcemy przypomnieć postać Ericha Brosta, niemieckiego socjaldemokraty, człowieka o nieposzlakowanej opinii, rzecznika swobód obywatelskich i w trudnych latach 30. polsko-niemieckiej pokojowej egzystencji - powiedział nam Przemysław Kmieciak, członek Zarządu Miejskiego SLD w Gdańsku.
- Przypominamy to co łączy, a nie dzieli mieszkańców Gdańska. I uczymy historii. To nie Stalin wyeksportował do nas pierwszomajowe święto przywiezione przez Armię Czerwoną. Pokazujemy genezę tego święta - dodał Kmieciak.

Była pomorska wicewojewodzina Krystyna Gozdawa-Nocoń (UP) zapytana prze nas, dlaczego akurat wśród innych kojarzonych z Świętem Pracy polskich pamiątek wybrano tablicę nimieckiego socjaldemokraty, stwierdziła:
- Erich Brost to człowiek, który zasługuje na szacunek i pamięć. Jego życiorys nie był typowy dla ówczesnego świata. Brost potrafił trwać przy idei i pracować dla pojednania, w czasach, w których panowała nienawiść - powiedziała nam Gozdawa-Nocoń.  

Z kolei były gdański radny Władysław Łęczkowski nie krył rozgoryczenia i wyrecytował rejestr pretensji do rządzących.
- Co się stało z przemysłem stoczniowym, z miejscami pracy, z mieniem komunalnym. Przypomnijmy, jak prywatyzowano miejskie mienie. Gdzie jest pan Wałęsa dzisiaj, a gdzie stoczniowcy pozbawieni pracy. Dzisiaj nie ma prawdziwego samorządu. Decyduje prezydent, a radni jego klubu posłusznie podnoszą ręce za - przekonywał przy Kramarskiej 7 Łęczkowski.

Z kolei znany gdański architekt Stanisław Michel, który odbudował znaczne połacie miasta po II wojnie światowej, spotkany przez nas na ul. Długiej był nieco zaskoczony 1-majowym spotkaniem na Głównym Mieście, a nie przy pomniku "Tym co za Polskość Gdańska".
- Święto Pracy zawsze wspominam z sentymentem. Nie jest tak, że to święto było tylko w czasach dyktatury. Tradycja 1 Maj jest szeroka. Moim zdaniem powinno się je obchodzić spacerem od Pomnika Poległych Stoczniowców. Było by to nawiązanie do proletariackiej natury tego święta i walki o prawa pracownicze, o ośmiogodzinny dzień pracy, o godność pracy. Czyż Chrystus nie był rzecznikiem sprawiedliwości, czy nie był wrogiem fiskalizmu i kupieckiej pazerności? Głosił to o czym przypomina Święto Pracy, czyli sprawiedliwość, godność, szacunek dla trudu - przekonywał nas Michel.

W lewicowym przemarszu uczestniczyło około trzydziestu osób. Widok spacerujących ul. Długą i Długim Targiem z narodowymi i gdańskimi flagami wzbudził pewne zainteresowanie gdańszczan i turystów, którzy korzystając z pięknej majowej pogody tłumnie wylegli na Trakt Królewski. Podczas 1-majowego spaceru od fontanny Neptuna do Złotej Bramy działacze SLD rozdali 600 ulotek specjalnie przygotowanych na tą okazję z pierwszomajowym przesłaniem i życiorysem Ericha Brosta, niemieckiego socjaldemokraty, posła do parlamentu Wolnego Miasta Gdańska i działacza opozycji antynazistowskiej. W 1936 r. Brost ukrył się przed aresztowaniem i terrorem NSDAP w Gdyni. II wojnę światową przeżył jako internowany w neutralnej Szwecji.

Święto Pracy, czyli Międzynarodowy Dzień Solidarności Ludzi Pracy jest obchodzone od 1890.  
ASG

fot. Maciej Kostun