Kamińska: "Nikomu nie stanie się krzywda z powodu Monaru w sąsiedztwie"

Rozmowa z Ewą Kamińską, zastępczynią prezydenta Gdańska do spraw społecznych, o przenosinach Monaru i izby wytrzeźwień z ulicy 3 Maja na ulicę Sobieskiego i protestach z tym związanych.

Czy odpowiedziano już na listy protestujących mieszkańców i rektorów PG i GUM?

W piśmie mieszkańców była przede wszystkim prośba o spotkanie i wyjaśnienie wszystkich wątpliwości. Zebranie w tej sprawie odbyło się 27 kwietnia, dlatego nie była potrzebna odpowiedź pisemna w tej sprawie. Jednak wtedy dostałam kolejne pismo skierowane do prezydenta Adamowicza, do którego przygotowywana jest właśnie odpowiedź. Niedawno wpłynął do mnie kolejny list, tym razem od NSZZ Solidarność Politechniki Gdańskiej, na który wkrótce odpowiem

Z rektorami obydwu uczelni spotkałam się w zeszłym tygodniu. Profesor Janusz Moryś z GUMedu nie wnosił większych obiekcji, natomiast profesor Henryk Krawczyk z Politechniki argumentował, że przenosiny poradni Monaru i pogotowia socjalnego mogą zaburzyć plany rozwoju jego uczelni. Politechnika zamierza w kierunku ulicy Sobieskiego 21 (gdzie przenoszą się obie placówki) rozwijać koncepcję Doliny Krzemowej. Jednak jest to inwestycja, na którą Politechnika nie ma obecnie środków – jest to więc kwestia przyszłości.

Profesorowi Krawczykowi wystarczył więc argument, że obie nasze placówki nie muszą być właśnie tam i możemy je w przyszłości przenieść pod inny, bardziej dogodny adres. Jednak należy tu pamiętać o dwóch koniecznych warunkach, jakie takie miejsce musi spełniać: bez bezpośredniego sąsiedztwa mieszkańców, ale w pobliżu przystanków komunikacji miejskiej – by nie było problemów z dojazdem. Postanowiliśmy też, że jeżeli Politechnika znajdzie w swoich zasobach nieruchomość, w której moglibyśmy realizować nasze cele, to możemy się wtedy zamienić i oddać uczelni budynek przy Sobieskiego 21. Jednak nie zanosi się, żeby w najbliższym czasie takie uzgodnienie zostało zrealizowane, a nas goni czas. Od stycznia obie placówki muszą działać już pod nowym adresem.

Dlaczego nie można było przenieść poradni Monaru i pogotowia socjalnego na ulicę Srebrniki, gdzie w budynkach należących niegdyś do Kolumny Transportu Sanitarnego rozpocznie się niedługo leczenie metadonem?

Marszałek województwa pomorskiego oddał jeden budynek miastu tylko na potrzeby terapii metadonowej. Inne budynki w tym miejscu nie należą do nas, dlatego nie możemy tam nic przenosić. Jednak, nawet gdybyśmy mogli, to nie jest to dobry pomysł. 

Działalność placówek z ulicy 3 Maja jest kierowana do tych, którzy z uzależnienia mogą wyjść, którzy o to walczą, dźwigają ogromny, codzienny trud. Natomiast ci, którzy leczą się metadonem, w pewnym sensie z chorobą przegrali. Dostają dawkę zastępczego leku, który ma im pozwolić w miarę normalnie egzystować. Nie chcemy, żeby osoby uzależnione, które walczą z tym uzależnieniem, uczęszczały do tej samej placówki, co osoby korzystające z metadonu.

Nie jest tak, że to bezduszna decyzja urzędników zdecydowała o przeniesieniu tych placówek. Cały sztab specjalistów, którzy na co dzień pracują w tym środowisku, nad planem miasta szukał dogodnego miejsca, tak żeby było ono jak najlepsze. Nasza ostateczna decyzja jest wynikiem przyjętych kompromisów między możliwościami dojazdu, odległością od sąsiadów, ceną   za remont i przystosowanie budynków oraz całego szeregu innych czynników.

Poza tym, jeżeli idea monarowska polega na tym, że każdy kolejny stopień walki z nałogiem odbywa się coraz bliżej ludzi, to chcemy się tego trzymać. Mamy przecież uzależnionych przywracać społeczeństwu, a nie gdzieś wstydliwie chować. Z drugiej strony doskonale rozumiem strach mieszkańców Królewskiej Doliny.

Właśnie dlatego na spotkanie zaprosiłam przedstawicieli Straży Miejskiej i policji, żeby przedstawili statystyki, że w okolicach tych placówek nie dzieje się nic złego, nie ma żadnego wzrostu przestępczości. Izba wytrzeźwień będzie monitorowana. Osoby nietrzeźwe będzie tam dowozić policja, więc nie sądzę, żeby miało dziać się tam coś niedobrego.

Może to jednak właśnie izba wytrzeźwień powoduje największe protesty?

Nie jest to tylko i wyłącznie izba wytrzeźwień. Zmieniliśmy już kilka lat temu zakres jej działalności – to pogotowie socjalne. W momencie, gdy alkomat wykazuje zero, nie pozostawia się takiej osoby samej sobie. Jest przeprowadzana z nią rozmowa przez doświadczonych specjalistów, którzy radzą, jak wyjść z nałogu, powalczyć o siebie i rodzinę. Taki człowiek po opuszczeniu placówki nie czuje się już samotny, wie, że warto wrócić z podniesioną głową, trzeźwym.

Taka osoba nie pójdzie od razu do sklepu po kolejną butelkę. Oczywiście, nie wyklucza to sytuacji, że jedna na sto osób się złamie i pójdzie pić dalej, jednak tak samo może się zdarzyć z osobą, która nie wychodzi z izby wytrzeźwień, a po prostu pije w pobliskim parku.

Przede wszystkim wierzę naszym specjalistom, prowadzą te placówki od blisko trzydziestu lat. Mają potrzebne doświadczenie, są profesjonalistami w świadczonej opiece. Wiedzą, jak ją sprawować, żeby nie stwarzać żadnego zagrożenia dla sąsiedztwa.

Może gdyby miasto wcześniej zorganizowało spotkanie z mieszkańcami, to nie byłoby aż takich niepokojów?

Z doświadczenia wiem, że niewiele osób by się na takim zebraniu pojawiło, albo nie przyszedłby nikt. Co prawda, u prezydenta Rzeczypospolitej znajduje się obecnie projekt ustawy o konsultacjach społecznych, jednak sama regulacja, nawet jeżeli przejdzie, niewiele zmieni w mentalności ludzi. Najwyżej na tego typu spotkaniach pojawiają się ludzie z ciekawości, którzy chcą się czegoś dowiedzieć.

Nie obawia się pani kolejnych protestów?

Nie. Jestem raczej przekonana, że największa burza już się przetoczyła. Teraz jest czas, gdy opadają emocje, a do ludzi dochodzą konkretne argumenty. Rozumieją, że nie stanie im się żadna krzywda, gdy w ich sąsiedztwie pojawi się poradnia Monaru i pogotowie socjalne z izbą wytrzeźwień.

Maciej Ciemny
maciej.ciemny@wybrzeze24.pl
Fot. Jerzy Pinkas/www.gdansk.pl