Kalendarium Obozu Stutthof

3.07.1939 - Powołanie przez Senat Wolnego Miasta Gdańska, SS-Wachsturmbann Eimann, oddziałów do zadań specjalnych pod dowództwem Kurta Eimanna. Jednostka brała udział w ataku na Pocztę Polską w Gdańsku, w walkach na Westerplatte oraz w walkach na Oksywiu. Esesmani tego oddziału 5.10.1939 r. rozstrzelali na Zaspie 38 obrońców Poczty Polskiej.

2.09.1939 - Rozpoczął działalność obóz Stutthof. Do obozu dotarł pierwszy transport, około 150 więźniów, polskich gdańszczan przywiezionych tu z tymczasowego więzienia Victoria Schule w Gdańsku.
Zaczęła obowiązywać zasada, że za każdego uciekiniera zostanie rozstrzelanych 5

7.09.1939 - Utworzenie Komendantury Obozów Jenieckich w Gdańsku. W skład wchodziły (Obóz Stutthof, Obóz Neufahrwasser, Grenzdorf (Graniczna Wieś), Victoria Schule). Komendantem został SS-Obersturmbannführer Max Pauly

1.12.1939 - Pierwszy Komendant Obozu Stutthof, SS-Obersturmführer Erich Gust został zastąpiony przez, SS-Hauptsturführera Franza Christoffela

11.01.1940 - rozstrzelanie 22 działaczy polskich organizacji patriotycznych działających na terenie Wolnego Miasta Gdańska. Egzekucji dokonano poza obozem w pobliskim lesie. Zginęli wówczas m.in. : ks. Franciszek Rogaczewski, ks. Władysław Szymański, Tadeusz Ziółkowski - komandor pilotów w Porcie Gdańskim, dr Franciszek Kręcki.

22.03.1940 - rozstrzelano w tym samym miejscu 67 działaczy polskiej inteligencji Wolnego Miasta Gdańska. Zginęli m.in.: ks. Bronisław Komorowski, ks. Marian Górecki, Antoni Lendzion, polski poseł do Volkstagu, Zygmunt Grymsman, dziennikarz „Gazety Gdańskiej”

1.04.1940 - Zivilgefangenenlager Stutthof stał się obozem centralnym, komendantem został Max Pauly, który później został także Komendantem Obozu Koncentracyjnego, pełniąc funkcję do końca sierpnia 1942 roku, po czym przeszedł jako komendant KL Neuengamme, a na jego miejsce przyszedł SS-Hauptsturmführer Paul Werner Hoppe.

23.11.1941 - Wizyta w obozie Stutthof Reichführera SS Heinricha Himmlera.

7.01.1942 - Obóz Stutthof otrzymał status „Państwowego Obozu Koncentracyjnego” KL Stutthof

Lata 1942-1945 - Coraz cięższe warunki bytowe. W wyniku rozstrzelania zginęło jeszcze 36 więźniów, skierowanych do obozu z Płocka i Polacy, partyzanci ze wsi Stare Guby. Jednocześnie wykonywano wyroki przez powieszenie i ich wykonano około 50.

06.1944 - Zaczęła działać komora gazowa. Pierwszego uśmiercenia za pomocą gazu przeprowadzono na 300-400 żydówkach więźniarek KL Stutthof na specjalne polecenie z KL Auschwitz wydane przez Rudolfa Hessa. Jednocześnie w tym samym czasie odbyło się zagazowanie polskich partyzantów przywiezionych z białostocczyzny.

22.08.1944 - Wykonano egzekucję na 77 jeńcach sowieckich inwalidach, strzałem w głowę, którego dokonano w pomieszczeniach krematorium i podaniem zastrzyk z fenolu.

25.01.1945 - Rozpoczęcie ewakuacji obozu „Marszem Śmierci”. Docelowym miejscem ewakuacji były niemieckie obozy służby pracy usytuowane niedaleko Lęborka. W czasie „Marszu Śmierci” mogło zginąć około 6 tys. więźniów. Głód i choroby dziesiątkowały uczestników marszu. Po dotarciu na miejsce 11 marca 1945 roku, więźniowie zostali oswobodzeni przez wojska sowieckie.

04.1945 - Zaatakowała epidemia tyfusu. Z ponad 12 tys. więźniów pozostałych w obozie przeżyło około 5 tys.

25-27.04.1945 - Druga ewakuacja obozu, tym razem morska. Barkami do Zatoki Lubeckiej prawdopodobnie wypłynęły cztery barki w tym jedna z chorymi na tyfus i dopłynęły do Niemiec oraz do Danii. Jedna dotarła do duńskiej wyspy Mön, a dwie do Neustadt, gdzie więźniowie zostali uwolnieni. Część więźniów z barki z chorymi 4 maja została uwolniona w Kilonii, a część w miejscowości Kleinwaabs.

27.04.1945 - ostatnia grupa około 1000 więźniów dopłynęła 5. 05.1945 roku do Flensburga, skąd 700 więźniów zostało skierowanych do Malmø.

3.05.1945 - Zamordowanie przez esesmanów znajdujących się na barkach około 200 więźniów KL Stutthoff na brzegu plaży w Pelzerhaken w pobliżu miasteczka Neustadt.

3.05. 1945 - Zbombardowanie przez lotnictwo brytyjskie statków „Cap Arcona” i „Thielbek”. Zginęło wówczas około 7 tys. polskich i rosyjskich więźniów z obozów KL Neungamme i KL Stutthof. Dużą grupę stanowili więźniowie Powstania Warszawskiego. Sprawa do dziś osnuta jest tajemnicą.

9.05.1945 - Sowieckie wojska 3 Frontu Białoruskiego wkroczyły na teren obozu KL Stutthof gdzie znajdowała się jeszcze grupa około 140 więźniów i około 20 tys. cywilów pochodzących z Prus Wschodnich, uciekających na zachód.

W czasie działalności obozu od 2.09.1939 do 9.05.1945 roku zarejestrowano około 110 tys. więźniów. Stutthof był najdłużej działającym niemieckim obozem na ziemiach polskich. Ciężkie warunki długiej codziennej pracy, choroby, brak opieki medycznej i zastosowanie bezpośrednich metod uśmiercania ludzi, szacuje się liczbę ofiar, że w obozie zginęło około 65 tys. więźniów, 22 narodowości w tym około 28 tys. więźniów narodowości żydowskiej.