Akapit wydawcy: Pomadka Pomaskiej

W Radiu Gdańsk przemówiła Agnieszka Pomaska.

Bez tabletu i smartfonu.

Prosto z głowy, więc prostolinijnie. Do ludzi oraz do redaktora Kubiaka.

"Mamy zapaść w służbie zdrowia, ludzie umierają na SOR-ach".

Przesada.

Dzięki dobrej polityce PO na Pomorzu zarządy spółek szpitalnych zarabiają świetnie, a o to chodzi na rynku, a zwłaszcza rynku zasilanym z obowiązkowych składek, które samorząd w osobach mędrców idei pokroju Karnowskiego czy Dulkiewicz chciałby przejąć. Dbają o to rady nadzorcze powoływane przez marszałka pomorskiego. Gdyby była zapaść marszałek nie mógłby przecież akceptować wypłat większych niż własna.

Demontaż służby zdrowia to wkład własny premier Ewy Kopacz, dawniej ZSL, w nierespektowanie uprawnień konstytucyjnych obywateli zapisanych w art. 67 Konstytucji RP, a też rekomendacji WHO, która zdrowie lokuje w strefie społecznej, a nie handlowej. To ustawa o komercjalizacji służby zdrowia doktor Kopacz zdewastowała poczucie służby w opiece medycznej, nadając pierwszeństwo rachunkowi zysków i strat, czyniąc chorego klientem, a szpital sprzedawcą usług.

"Tragiczna sytuacja w edukacji, dzieci z czerwonym paskiem nie mają miejsca w szkole".

Tu i teraz?

W l. 2002-2006, kiedy A. Pomaska debiutowała w miejskiej polityce jej partyjni koledzy z PO przystępowali do hurtowej likwidacji szkół w Gdańsku, w tym licealnych i zawodowych. Można było wtedy usłyszeć od przedstawicieli administracji P. Adamowicza, że "w Gdańsku jest za dużo miejsc w liceach ogólnokształcących, że do ich klas pierwszych trafiło 800 uczniów mniej niż rok wcześniej, że ograniczono liczbę ich oddziałów o 15, że propozycja likwidacji musi dać jakiś zysk"

Jak wtedy w sprawie zysku z likwidacji szkół głosowała A. Pomaska?

"Praca powinna się po prostu opłacać, zwiększyć zarobki o 600 zł do 4500 zł, trzeba promować pracę".

Święte słowa.

I tak się przecież w dzielnicy pomorskiej dzieje. Doradca prezesa spółki energetycznej w erze PO brał w Gdańsku co miesiąc 50 700 zł, a rozwiązanie umowy wymagało wypłacenia 9-miesięcznego wynagrodzenia - 456 300 zł.

Rebeliant samorządowy z Sopotu sam się wydelegował do rady nadzorczej spółki siatkarskiej, a nawet wspierał jej działalność miejskim kontraktem reklamowym.

Uważany obecnie za komunalnego świętego, Paweł Adamowicz, sam się skierował do rady nadzorczej sprzedanego Niemcom z Lipska GPEC-u, co z decyzji politycznej, której był promotorem, przyniosło prywatnie milion złotych honorarium. Jednocześnie w swoim otoczeniu stworzył klub wspólnego dostatku na poziomie 300 tys. zł rocznie. Z takiej karuzeli nie chce się wysiadać, praca przy jej obsłudze musi się opłacać, nieprawdaż?

Polski tak sformatowanej nie uda się już odtworzyć w skali kraju.

Nawet Schetynie podanemu w pomadce Pomaskiej.

Marek Formela