Akapit wydawcy: Rozmiar bęcwała

Nie miałem dziadka w Wehrmachcie.

Nie będąc historykiem wiedziałbym o tym bez pomocy zewnętrznej.

Babcia Franciszka spędziła 3 lata na obozie kuracyjnym w Stutthofie. Wiem o tym bezpośrednio od niej, bo cudem przeżyła marsz śmierci. Nigdy nie wróciła do zdrowia.

Siostrę mamy, Janinę, pędzono miesiącami do robót przymusowych. Mając lat 15 mogła kopać dzień i noc transzeje sypiając dorywczo w stodole.
Nie wróciła z walizką pieniędzy jak dziadek pani Adamowicz, co nie wydaje się dziwne.

Ojciec mojej żony, Franciszek, wraz z mamą i siostrą spędził ponad dwa lata na koloniach w obozie rozrywkowym w Potulicach. Siostra nie przeżyła zajęć kulturalno-oświatowych, teścia tłuczono w celach wychowawczych po piętach tak że popękały mu rzepki.

Z tym spadkiem uszedł z życiem kulawym krokiem.

Szczęściem nie spotkał na swojej drodze politycznego bęcwała rozmiaru Grzelaka.

Sto metrów od zbrodni na 11.letniej Erwinie i polskich pocztowcach bredzić coś o złym słowie Polaków można tylko z partyjnego wyrachowania podyktowanego partyturą Tuska.

W takiej perspektywie słowa wykonawców mordu sądowego na polskich pocztowcach, oskarżyciela Hansa Giesecke i sędziego Kurta Bode, to po prostu zwyczajna mowa miłości.

Jej dzisiejszym heroldem jest pełnomocnik pani Dulkiewicz.

Padły w Gdańsku złe słowa przeciwko polskiemu doświadczaniu historii.

Marek Formela

PS. "Dobre słowa" Grzelaka doznały jakiegoś cenzorskiego urazu na stronach wydziału propagandy gdańskiego magistratu, choć wydawałoby się, że utrzymywany z pieniędzy miejskich portal słów swojego przełożonego nie powinien nikomu skąpić. Na szczęście Radio Gdańsk przemyślenia Grzelaka opublikowało w całości i bezzwłocznie, podobnie jak TVP 3 Gdańsk. Kolejne manifestacje w sprawie wolności mediów lokować należy przy budynku gdańskiej administracji.