Kwiaty na rondzie Izabeli Jarugi-Nowackiej

Wiązanki kwiatów na rondzie imienia Izabeli Jarugi-Nowackiej, na skrzyżowaniu ulic Polskiej i Rotterdamskiej w Gdyni, 10 marca 2012 złożyły delegacje kobiecych środowisk lewicowych, gdyńscy działacze SLD oraz przewodniczący zarządów SLD Gdyni, Sopotu i Gdańska. To na ich wniosek Rada Miasta Gdyni jednogłośnie dnia 22 czerwca 2011 podjęła uchwałę o nadaniu temu rondzie imienia byłej posłanki i wicepremier za rządów premiera Marka Belki.

Po złożeniu kwiatów w siedzibie gdyńskiej SLD odbyło się spotkanie podczas którego Mieczysław Chabowski, przewodniczący zarządu SLD w Sopocie, powiedział, że był zaprzyjaźniony z rodziną tragicznie zmarłej posłanki. To od niej podczas jednej z prywatnych rozmów dowiedział się, że urodziła się ona nie w szpitalu, lecz w budynku przyległym do Kaplicy Królewskiej, na zapleczu Bazyliki Mariackiej w Gdańsku. To w nim tuż po drugiej wojnie światowej pracowała jej mama. Zatem miejscem urodzenia w 1950 roku zmarłej tragicznie posłanki jest Gdańsk, chociaż wychowała się ona w Warszawie, gdyż do stolicy wraz z nią przeprowadzili się rodzice.

Marek Formela, przewodniczący SLD w Gdańsku, zaproponował, by niezależnie od składania kwiatów znaleźć formułę publicznej dyskusji np. z udziałem młodzieży wokół zagadnień, które były osią działalności publicznej byłej wicepremier.

Z kolej przewodniczący Koła SLD w Gdyni Andrzej Różański zgłosił projekt powołania społecznego komitetu budowy pomnika upamiętniającego postać zmarłej tragicznie posłanki. Projekt ten został zaaprobowany i należy domniemać, że po uzbieraniu odpowiednich funduszy, na rondzie imieniem Izabeli Jarugi-Nowackiej może za rok, a może za dwa odsłonięte zostanie jej popiersie.  

Przypomnijmy przy okazji, że Izabela Jaruga-Nowacka jako swe najważniejsze zadanie jako polityka, wymieniła "walkę o to, by w naszym kraju nie było nędzy". Podkreślała, że "państwo musi stworzyć obywatelom warunki do godzenia życia zawodowego z rodzinnym, musi wspierać najuboższych, wyrównując ich szanse na awans społeczny".

W Sejmie Jaruga-Nowacka zasiadała w komisjach: Etyki Poselskiej oraz Polityki Społecznej i Rodziny. W ostatnich tygodniach  pracowała m.in. nad nowelizacją ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, a także ustaw, które regulują kwestie związane z zapłodnieniem in-vitro. Wzywała do jak najszybszego przyjęcia w Izbie ustawy wprowadzającej parytety na listach wyborczych. Była jedną z organizatorek Kongresu Kobiet Polskich, po którym opracowany został projekt w sprawie parytetów.

Przypomnijmy też, że zasiadała ona w Sejmie II, IV, V i VI kadencji. W latach 2001-2004 pełniła funkcję pełnomocniczki rządu ds. równego statusu kobiet i mężczyzn. Jak można przeczytać na jej stronie internetowej, w trakcie swego urzędowania doprowadziła do przyjęcia Krajowego Programu Działań na Rzecz Kobiet; zainicjowała i doprowadziła do uchwalenia ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. W Kodeksie Pracy wprowadziła przepisy chroniące przed dyskryminacją, m.in. przed mobbingiem.

W latach 2004-2006 pełniła funkcję wicepremiera i ministra polityki społecznej w rządzie premiera Marka Belki. Wówczas doprowadziła do zwielokrotnienia pomocy państwa osobom najuboższym m.in. realizując program dożywiania. Dzięki jej staraniom, zwiększono środki na rządowy program przeciwdziałania bezdomności, a także znacząco obniżono składki ZUS dla rozpoczynających własną działalność gospodarczą.
Wielokrotnie występowała w obronie praw człowieka i osób dyskryminowanych, za co została wyróżniona w 2005 r. przez organizacje działające na rzecz praw kobiet, nominacją wśród 1000 innych kobiet, do Pokojowej Nagrody Nobla.

W wyborach parlamentarnych 2007 r. Jaruga-Nowacka po raz czwarty uzyskała mandat poselski kandydując z gdyńskiej listy koalicji Lewica i Demokraci. Od kwietnia 2008 r., po rozpadzie LiD, zasiadała w klubie Lewicy; była jego wiceprzewodniczącą. Po odejściu z Unii Pracy w 2005 r. pozostała bezpartyjna. Była żoną prof. Jerzego Pawła Nowackiego - rektora Polsko-Japońskiej Wyższej Szkoły Technik Komputerowych. Osierociła dwie córki - Barbarę i Katarzynę oraz wnuka Jakuba.

Jaruga-Nowacka ukończyła etnografię na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, pracowała naukowo w PAN. Od połowy lat 80. działała w Lidze Kobiet Polskich, pełniła funkcję przewodniczącej Zarządu Głównego tej organizacji. Kierowała też Unią Pracy i Unią Lewicy.

Wła-49

fot. Włodzimierz Amerski