Święto Marynarki Wojennej. Bandera na niszczycielu „Kormoran II”

Na niszczycielu min typu Kormoran 28 listopada br., zostanie podniesiona bandera. To data symboliczna, gdyż 99 lat wcześniej powołana została Marynarka Wojenna. Okręt też symboliczny - był budowany cztery lata i jest pierwszym od ćwierćwiecza okrętem z polskich stoczni.
We wtorek główne obchody rozpoczną się w samo południe przy Płycie Pomnika Marynarza Polskiego uroczystą odprawą wart.

Następnie w godz. 14.30-15.30 przy Nabrzeżu Pomorskim odbędzie się uroczystość podniesienia bandery na niszczycielu min ORP Kormoran. Okręt wejdzie w skład 13. Dywizjonu Trałowców im. Admirała floty Andrzeja Karwety, który jest oddziałem taktycznym 8. Flotylli Obrony Wybrzeża w Świnoujściu. Stacjonował będzie w Porcie Wojennym w Gdyni.

28 listopada 1918 roku Naczelnik Państwa Józef Piłsudski wydał rozkaz powołujący Marynarkę Polską, pomimo, że Polska w tym czasie nie posiadała dostępu do morza! RP odradzała się w Kongresówce i w Galicji.

Kilka tygodni wcześniej, 28 października 1918 roku pierwsze rozkazy związane z tworzeniem polskiej marynarki wojennej wydał gen. Tadeusz Rozwadowski (generał CK Austro-Węgier), szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, powołany przez Radę Regencyjną.

W Modlinie sformowano pierwsze jednostki Flotyllę Rzeczną, Oddział Zapasowy Marynarzy i Batalion Morski. Polską marynarkę budowali oficerowie i marynarze z byłych flot zaborczych.

Zalążek MW RP powstał po przejęciu przez płk. Nowotnego 8–10 listopada 1918 r. Flotylli Wiślanej od Niemców. MW RP budowali oficerowie z byłych flot państw zaborczych, głównie z zaboru rosyjskiego.

W kwietniu 1919 r. utworzono Flotyllę Pińską. Rok później jednostki Flotylli stoczyły z sowietami zwycięską bitwę pod Czarnobylem.
Traktat wersalski, podpisany 28 czerwca 1919 r., przyznał Polsce 140 km wybrzeża z portami w Helu i Pucku, który stał się bazą Marynarki Wojennej.

Na Wybrzeżu staramy się kontynuować tamte tradycje. Nie przychodzi to  łatwo. Jednak według zapowiedzi Inspektoratu Uzbrojenia Ministerstwa Obrony Narodowej, złożonej w lutym br., jeszcze w tym roku ma zostać podpisana umowa na dostawę dwóch kolejnych niszczycieli min typu „Kormoran II” dla Marynarki Wojennej. 

Praktycy z branży stoczniowej przypominali nieraz, że nadal (jeszcze) mamy naszych inżynierów, projektantów i know-how, czyli wiedzę i doświadczenie. Ba, potrafimy budować, mimo problemów niezależnych od samych stoczni, nowoczesne jednostki.

Przykład? To właśnie niszczyciel min „Kormoran II”. Kontrakt na jego budowę z Inspektoratem Uzbrojenia MON realizuje Remontowa Shipbuilding i Stocznia Marynarki Wojennej w Gdyni.

Czy w ślad za tą jednostką pójdą kolejne w ramach kryptonimu „Kormoran II”?  Byłby to dobry przykład współpracy, gdyż należący do Polskiej Grupy Zbrojeniowej Ośrodek Badawczo– Rozwojowy Centrum Techniki Morskiej z Gdyni odpowiada w tym programie za wyposażenie specjalistyczne.
Niszczyciel min ORP „Kormoran II” to praca rozwojowa i pierwsza jednostka pływająca Marynarki Wojennej z kadłubem wykonanym ze stali niemagnetycznej.

Najkorzystniejsze dla stoczni byłoby wejście w budowę kolejnej jednostki z wykorzystaniem potencjału, tak, aby pracownicy stoczni i ośrodka badawczego przystąpili „z marszu” do pracy, a   linia produkcyjna i nowa hala produkcyjna stoczni nie świeciłaby pustkami.

MON jeszcze w styczniu br. zapewniało, że wśród założeń priorytetowych są ujęte trzy niszczyciele min „Kormoran II” z realizacją wyjścia w morze do 2022 roku.

Dlaczego jest to ważne?
Morze Bałtyckie jest akwenem stosunkowo niewielkim i do tego prawie zamkniętym, z ograniczonym dostępem do wód Oceanu Atlantyckiego. Z tego powodu państwo które jest w stanie kontrolować dostęp do Bałtyku czyli cieśniny Sund i Bełt, może w sposób praktyczny mieć wpływ na wszystko to co się dzieje na tym niewielkim akwenie. Wśród dziewięciu państw leżących nad Bałtykiem, dla jednego z nich morze to ma znaczenie szczególne. I to od XVIII wieku.

Rosja jest państwem wybitnie lądowym, ma ograniczony dostęp do akwenów, które można uznać za w pełni żeglowne. Większa część granicy morskiej tego państwa przypada na Arktykę oraz północnej części Oceanu Spokojnego. Bałtyk jest rosyjskim oknem na świat.
Większość nowoczesnego przemysłu stoczniowego znajduje się w rejonie St. Petersburga i Królewca. Morze Bałtyckie jest głównie zapleczem stoczniowym dla  „Wojennomorskowo Flota”.

Przedsięwzięcia modernizacyjne związane z Marynarką Wojenną stanowią element Planu Modernizacji Technicznej SZ6 (PMT), czyli pozyskanie okrętów podwodnych, okrętów obrony Wybrzeża i jednostek patrolowych OPV (Offshore Patrol Vessel), dokończenie budowy okrętu patrolowego w wersji typu „Ślązak” i kontynuację projektu „Niszczyciel Min Kormoran II”.
Artur S. Górski