Albertowicz: Doskonały pokaz jedności

W czasie wtorkowego finału Pucharu Polski w Bydgoszczy, kibice obu uczestniczących drużyn na pierwsze 10 minut wyszli z trybun. Solidarnie, jak jeden mąż, rozwiesili transparenty mówiące o tym, że też są ludźmi, i nagonka na nich to niesprawiedliwość.

Po tym wspaniałym pokazie jedności, rozpieprzyli stadion i kilkaset tysięcy ludzi przed telewizorami w dwóch stacjach telewizyjnych zobaczyło, kim naprawdę są nasi „kibole”. Kilkaset wyłamanych krzesełek, pobity operator TVP, strzały policji. Tacy są nasi bandyci stadionowi.

Niestety, ale próba pokazania drugiej strony kibicowskiego świata spełzła na niczym. Ci bandyci najpierw pokazali, że trzeba dać im szansę, a niecałe dwie godziny później już tą szansę zmarnowali. Za to powinna być jakaś specjalna nagroda. Mamy nagrodę Darwina za najgłupszą śmierć, może ta PR-owska śmierć środowiska kibiców piłkarskich w Polsce też na ten szczytny laur zasługuje.

Po takiej akcji nikt w Polsce nie będzie już was traktował poważnie. Powoli znikniecie, nie za rok, ale za 10 lat nie będzie już takiego kibicowania jak dziś. Zostaniecie wyeliminowani ze stadionów, a wasze miejsca zajmą nowe stowarzyszenia, które już powoli zaczynają się tworzyć. Miejsce ludzi z przekonaniami, chętnych do różnych patriotycznych i charytatywnych akcji, zajmie czytelnik tak znienawidzonej przez was „Gazety Wyborczej”, który nie będzie miał żadnej indywidualności. Znikną chóralne śpiewy, ładnie zorganizowane oprawy, a pojawią się kibice-chorągiewki, którzy dziś kibicują, dla przykładu, Arce, a jutro będą fanami Lechii, bo ta odniesie jakiś sukces i na odwrót.

Jeden ze znajomych kibiców stwierdził, że wtorkowe zajścia to „woda na wybiórczy młyn”. I rzeczywiście w najbardziej zdeterminowanym w krytykowaniu polskich kibiców medium pojawi się sporo nowych artykułów na ten temat, ale nie dlatego, że „Gazeta Wyborcza” kłamie. Wręcz odwrotnie – bo mówi w tym wypadku prawdę. Media na tym nie stracą, jedyni stratni na tej sytuacji będą sami kibice.
Filip Albertowicz